Binnen was het lekker warm: het houtkacheltje deed zijn werk. Ik kroop onder het donsdeken. Nu en dan hoorde ik rare geluiden vanuit het bos, maar al bij al viel het goed mee. Rond 3 uur blaften de honden, maar er kwam niemand binnen.
Deze morgen stond een ongelooflijk rijkgevulde tafel klaar en bij de afrekening kreeg ik een fikse korting van madam.
Daarna begon een rit waarvan het scenario niet mooier geschreven kon zijn: eerst 2 km klimmen; daarna een ijskoude afdaling; dan langzaam maar zeker naar de top van de Col Vimont, op 1168 m hoog. Ondertussen was het middag en de afdaling aangevat. Boven was er geen zon en om te dalen, was het heel frisjes, om niet te zeggen koud. In één van de kleine dorpjes zocht ik een plaatsje uit de wind om mijn ‚kiekeneten’ (een doosje waar onder andere maïs in zit) op te eten. Ik trok verse kleren aan en nam de prachtige afdaling tot Ambert. Graag was ik Argus geweest (je weet wel, de historie tussen Hera en Io uit de Griekse mythologie) om tegelijkertijd voor, links, rechts én achter mij te kunnen kijken. Zo’n mooie streek!
In Ambert, op 8 km van de finish, deed ik doodgelukkig een terrasje om na te genieten.
De ritgegevens: 87 km en 1192 hoogtemeters.
Zo, dat was het voor vandaag. Maar in Anthien zag ik de Duitser eerst water in zijn glas doen en daarna wijn. Daarvoor gaf hij een uitleg… Dewelke?
Groetjes van een - in een prachtige streek overnachtende - peregrino
Elke dag een prijsvraag, meester Jan ?
BeantwoordenVerwijderenDien Duitser deed water bij de wijn, omdat de wijn niet te drinken was... of omdat hij een watje is die liever een lager alcoholpercentage wil... of omdat hij twijfelde aan de zuiverheid van het water en het zo eerst wil zuiveren. 3 antwoorden, hopelijk toch 1 juist.
hallo we zien dat het je goed doet en er veel deugd aan beleeft maak er maar een mooie editie van wij genieten met U mee dus doe zo voort en tot later
BeantwoordenVerwijderen