Deze morgen was ik uitverkoren voor een speciale plaats aan de ontbijttafel: één met zicht op het zwembad. En weten jullie wat ik zag? Mooi cirkeltjes in het water, gemaakt door … regendruppels!! Jaja, het regende en dat zou nog zo blijven tot 10 uur. Het kamermeisje had dat zo mooi gezegd, vooral het woordje ‚matin’. (Het ontbijt was zeer uitgebreid en fijn verzorgd trouwens.)
Ik was niet alleen. Een Engels paar maakte zich ook klaar om 70 km te fietsen.
Het was niet koud en dat maakte het minder erg om te vertrekken. De uitgestippelde route, volgde de ‚route verte’ tussen akkers en wijngaarden. Wijngaarden liggen nu eenmaal op hellingen en die zijn soms zeer steil.
Het enige dorp van betekenis was Lupiac, het geboortedorp van d’Artagnan.
Nu en dan, zag ik van op een hoogte de Pyreneeën, dus ik was op de goede weg.
Die fameuze rit van 130 km begint zijn vruchten af te werpen, want vandaag knabbelde ik al een heel stuk van de 93 km die ik volgens het voorziene schema zou doen.
Na 91 km met 1049 hoogtemeters zit ik al op een hoogte van 283 m in een kleine albergue met een dortoir met vijf bedden.
Groetjes van een peregrino die met spanning uitkijkt naar de volgende ritten
 |
| d'Artagnan |
 |
| Place d'Artagnan |
 |
| Oude molen in Lupiac |
 |
| De albergue |
 |
| De albergue |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten