Dag 25: Los Corrales de Buelna – Ribadesella

Eindelijk! Ik dacht dat ze me vergeten was, Laura. Maar deze morgen was ze er. Lief van haar hé! Op voorhand had ik al een vermoeden, want om 7 uur zag ik een sterrenhemel. Normaal is dat de voorbode van mooi weer.

Ik startte vandaag op een hoogte van 37 m. Na een korte daling, begon een klim naar 280 m. Het was niet afzien, integendeel, het was genieten van de mooie groene omgeving, gekruid met een stralende zon.

Boven gekomen, zag ik al de reuzen van Picos de Europa hun toppen aan het venster steken.

Gedreven als een kind dat voor de eerste keer de zee zou zien en aangemoedigd door de vele wieleroeristen, begon ik een beetje in overdrive te gaan.

Opeens kreeg ik, links van me, een prachtig beeld van de bergen te zien. 100 meter verder zag ik de zee al in de verte. Wat heeft een mens meer nodig om gelukkig te zijn?

Na 2100 km stond ik aan de golf van Biskaje. Armand Pien maakte ons vroeger wijs, dat die ons weer bepaalde.

Ik zag de ene mooie inham na de andere. Het plaatje was bijna perfect. Alleen jammer dat de toppen verdwenen in de wolken. Voor zij die het aankunnen de camino te voet te doen: bij mooi weer kom je hier zeker in extase.

Na 123 km en 1389 hoogtemeters, bleef ik steken op een hoogte van 20 m.

Groetjes van een in extase verkerende peregrino

Oude poort van de arena voor stierengevecht

San Vicente de la Baquera

Zo schenkt men hier je glas in