Dag 19: Sarrance – Jaca

Het gesprek van gisterenavond, ging vooral over het weer voor vandaag. Er was geen eensgezindheid.

Deze morgen keek ik met een bang hartje naar buiten. Oef, het was droog.

Na een stevig ontbijt, maakte ik de fiets klaar om misschien wel het hoogste punt van de camino te bereiken. Na een half uurtje fietsen, moest ik toch even halt houden om tientallen eagles te bewonderen: hoe ze de thermiek opzochten om zich te laten meedrijven. Een dorpeling vertelde me dat een inwoner die vogels voedert.

Ik klom stilaan hoger en hoger. Na iedere bocht kreeg ik een ander mooi uitzicht op de bergen.

Het slechte weer van gisteren, had ook zijn voordelen: kolkende riviertjes en watervallen met een veel groter debiet, maakten een fantastisch geluid.

Ondertussen dacht ik aan twee peregrinos uit Ledegem, die dezelfde camino begonnen waren: vanuit Oloron moesten ze te voet over die prachtige bergen hun weg zoeken.

Na veertig kilometer bereikte ik de top van de Col du Somport op 1640 m.

Na twee koffies en een paar chocoladekoeken, duffelde ik mij in om de afdaling naar Jaca aan te vatten. Zoals tijdens het klimmen, kreeg ik ook bij het afdalen af te rekenen met een felle, koude wind. Soms moest ik echt hard trappen, anders viel ik stil.

De natuur langs de Franse zijde is veel mooier dan die aan de Spaanse kant. Die is immers volgebouwd met skioorden.

Na 69 km en 1149 hoogtemeters, kwam ik rond drie uur aan in de albergue van Jaca.

Groetjes van een triomfantelijke berggeit-peregrino