Deze morgen keek ik - met een bang hartje - eens door het vensterraam. Kwam een haasje... Neenee, ik keek naar het wolkendek en daar zag ik al een streepje blauw. Maar de heuveltoppen zaten nog in de wolken. Mijn kleren die nog niet droog waren, stak ik voorlopig weg om ze later, bij mooi weer, te laten uitwapperen.
Met volle moed nam ik mijn paard, hopend op een droge dag.
Het was maar een korte rit. Vandaag zag ik dus een beetje als rustdag.
Na de klim uit de Marnevallei was het genieten geblazen: mooie panorama's, eindeloze velden en tijd zat om roofvogels en zo te spotten. Ik zag zelfs twee prachtige boomklevers. Het meest genoot ik van de stilte (geen verkeer, uren in het rond).
Na 50 km reed ik een dorpje binnen met enkele winkels, maar zonder café. Ik stapte een kebabzaak binnen op zoek naar een koffie. Het was al kwart voor twaalf en door de geur van kebab kreeg ik trek... Ik heb er dan maar één gekocht.
Na deze stop had ik maar 30 km meer te gaan. Op 15 km van mijn eindpunt kreeg ik een mooie afdaling naar de Seine voor de wielen geschoven.
Om 14 uur stond ik voor het hotel, dat pas om16 uur de deuren opende. Je kon toegang krijgen met een reservatiecode, maar... de mijne was onbekend. Daar ik buiten het centrum logeer, ben ik de omgeving gaan verkennen en mijn dorst gaan lessen. Toen ik om 15 uur terugkwam, arriveerde een meisje dat mij binnen liet.
Tot kort na de middag was het bewolkt, maar nu schijnt de zon en is het genieten.
De ritgegevens: 90 km, 549 hoogtemeters; de wind was zwak, schuin tegen en in het begin en op het eind lichtjes in de rug.
Groetjes,
Een ontspannen peregrino
