Ik laadde mijn paard en verliet de nog slapende stad onder een blauwe hemel en een stralende zon. Zo gaat dat in Spanje. Laat eten en daarna iedereen op straat.
Ik vroeg me af: „Wat zou ik vandaag weer mogen verwachten?” De kustweg hier is niet zoals bij ons. Neenee, dat gaat hier serieus op en neer, tussen het vele frisse groen. De eucalyptusboom neemt nu een belangrijke plaats in. Door de heuvels, had ik geen zicht meer op de Picos, maar af en toe kreeg ik wél de zee te zien.
In Villaviciosa verliet ik de Camino del Norte, om mijn weg te vervolgen op de Camino Primitivo. Die startte ik met een mooie beklimming van 8 km (400 m hoogte). Eens de top bereikt, kreeg ik de Picos te zien. En dat voor de rest van de dag! Geen duik naar beneden, maar wel heel langzaam om zoveel mogelijk te genieten.
Zo fietste ik in dalende lijn na 84 km en 942 hoogtemeters door het industriegebied, Oviedo binnen.
Morgen begin ik al aan mijn laatste fietsweek. Welke bergen zullen er nog op het menu staan?
Groetjes van een peregrino die met spanning uitkijkt naar de laatste loodjes
 |
| Ribadesella |
 |
| Konden ze maar vertellen |
 |
| Hoeveel tinten groen zijn er? |
 |
| De Picos in de verte |
 |
| Zo moet het |
 |
| Cathedral van Oviedo |
 |
| Oviedo |
 |
| Oviedo |
Mooi om jou zo te zien stralen naast ....??
BeantwoordenVerwijderenEn smaken die biertjes?
De quizvragen worden steeds moeilijker, zeker deze want ik ben ...
groetjes,
Luc