Dag 20: Jaca – Monreal

Deze morgen verliet ik Jaca (op 800 m hoogte) om nog verder af te dalen naar Sangüesa. Het was heel frisjes. Ik volgde de Nationale en dat zou de hele dag zo blijven, want die ligt parallel met een autostrade.

Door een brede vallei met soms eigenaardige rotsformaties, reed ik naast een groot stuwmeer. Maar het was uitgedroogd. Of lieten ze het leeglopen? Rond het meer waren grote werken aan de gang. Er reden constant vrachtwagens met rotsblokken af en aan.

In die streek zag ik ook twee totaal verlaten dorpjes. Het waren precies ruïnes en de toegang was verboden.

's Middags naderde ik heel vlug Sangüesa, dus besloot ik even tijd te maken om Foz de Lumbier te bezichtigen. Daarvoor moest ik mijn route verlaten om veldwegen - die van de peregrinos - te nemen. Maar het was de moeite waard! Via een donkere tunnel kreeg ik toegang tot de kloof en … waauw, wat een moment! Je kunt het vergelijken met de stad Petra in Jordanië. Zo’n schokeffect krijg je.

Niet alleen de kloof is mooi, maar ook de gieren die je er kan bewonderen. En zeggen dat ik die mag aanschouwen op fietsafstand van thuis en daarvoor geen verre reizen moet maken …

Na een klein uurtje genieten, heb ik dat wereldwonder met pijn in het hart verlaten om een albergue op te zoeken.

Na 98 km en 750 hoogtemeters, vond ik rust in Monreal.

Morgen wordt het een blij weerzien met de hospitaleros van Los Arcos.

Groetjes van een dierenvriend-peregrino

Citadel van Jaca

Jaca

Een verlaten dorp

Was of wordt het een groot stuwmeer

Foz de Lumbier

Foz de Lumbier