Na een warme koffie, startte ik de klim om La Vallée du Lot te verlaten. Boven wachtte mij opnieuw een prachtig landschap.
Daarna begon de afdaling naar het riviertje, de Dourdou. Ik liet een auto vol luidruchtige jongeren voorbijgaan. Enkele bochten later sprongen ze alle vijf uit de auto en stelden zich langs beide zijden van de weg op. „Jan, blijf rustig,” zei ik tegen mezelf … Toen ik bij hen kwam, begonnen ze te applaudiseren en te zingen. Oef, dat was toch eventjes schrikken. Later reden ze mij toeterend, zingend en half uit de auto hangend, voorbij.
Rond 10 uur was het nog maar 11° bij een stralend blauwe hemel. Door het rustige, mooie landschap, was ik mijn GPS uit het oog verloren en zat ik niet meer op de juiste weg. Geen nood: de nieuwe en de geplande route, kwamen samen niet ver van Conques.
Ik moest nog altijd de Dourdou volgen, dan de Gorges van de Dourdou. Ik begon me af te vragen wanneer de klim zou beginnen. Op 1 km van Conques begon het met een klim tussen 6 en 15% tot het pittoreske dorpje aan mijn voeten, euh fiets, lag.
Ik moest wachten tot 14 uur om mijn blijde intrede te maken in het klooster. Hier zijn geen nonnen, maar witte paters.
Ik heb reeds mijn plaats en de nodige uitleg gekregen.
Er is geen wifi in het klooster, dus zit ik in het Office de Tourisme en ik krijg maar een uurtje.











Van die francaises, jammer dat je niet met je Bianchi was. Anders zeiden ze misschien dat he "le plus beau Bianchi" tegen u gezegd. Allez, niet veel aantrek bij de francaises. Prachtige streek om in te fietsen hé. En geen wifi dus niet intreden bij de paters
BeantwoordenVerwijderenMan man man...Wat ziet het er mooi uit! Wat klinkt het mooi ! geniet er maar mooi van...
BeantwoordenVerwijderenDe leute
Conques nen hele mooie stad ook nog geweest tijdens mijn verlof maar we logeerden wel in grand vabre bij ne boer. yves vyncke
BeantwoordenVerwijderen